I Taste Red: The Science of Tasting Wine van Jamie Goode


Dit boek is een absolute aanrader als je meer wilt weten over hoe (wijn) waarnemen precies werkt en als je ertegen kunt dat heilige proefhuisjes omver worden geblazen.

Kort gezegd gaat de basistheorie van de proefpraktijk uit van smaakpapillen die smaakreceptoren bevatten. Smaakreceptoren nemen smaken waar en sturen die als elektrische trillingen naar de hersenen. Vervolgens vertaalt het brein op basis van herkenning wat we proeven. Hoe meer je zult herkennen en des te ‘beter’ je gaat proeven. Althans, dit is één opvatting. Volgens Jamie Goode en ook G.M. Shepherd in Neurogastronomy: How the Brain Creates Flavor and Why It Matters gaat er aan het werk van de smaakpapillen een informatieve fase vooraf en die wordt door ons bewustzijn ingevuld.

Het bewustzijn heeft zich tijdens de evolutie gevormd en helpt ons zo adequaat mogelijk op de omgeving te reageren. Het voorspelt ongevraagd wat ons te wachten staat. Als de voorspelling en de werkelijke waarneming overeenkomen, gebeurt er niets.  Zodra er verschillen optreden, verandert de interpretatie van de waarneming. De voorspellingen komen uit een ‘bewustzijnsbak’ vol genetisch materiaal waaraan tijdens het leven onder andere geuren, kleuren en gevoelens worden toegevoegd. De voorspellingen zijn puur persoonlijk en halen daarom de waarde van het analystisch wijn proeven onderuit.

Goode pleit voor een nieuwe benadering van wijn proeven, maar geeft (nog) geen concrete aanpak. Het enige wat de studies hebben opgeleverd, is dat we beter begrijpen hoe onze waarneming werkt en hoe hard we aan de objectiviteit van een proefoordeel moeten twijfelen.

Uit Goodes relaas haalde ik ook een verklaring voor de smaakloze dromen. Tijdens de slaap rust het bewustzijn en geeft geen voorinformatie, en dus proef je niets.

 


hét wijnmagazine voor liefhebbers en professionals, nr. 2 maart/april 2017 €8,95
Column Magda van der Rijst; Perswijn,